Archivo
"Etiqueta: Os lugares do cine: documental e autoría"
Os amorodos de Bergman
Premio Ramón Piñeiro de Ensaio 2018
Entre 1925 e 1934, o grupo de excursionistas chamado Sociedade Amigos do Campo filmou unhas cen películas nas que amosaban o seu interese pola paisaxe. Películas de viaxes e excursións que, en vez de acontecementos excepcionais, recollen momentos intranscendentes. O ensaio de Fernando Redondo Neira parte dese rexistro fílmico, sen…
Novo Cinema Galego
Cartografías audiovisuais trazadas desde a periferia
Carlos Velo y el documental español de los años treinta
Diáspora en feminino
El documental en España: espacios de lo político
O desenvolvemento do documental político en España veu condicionado por un percorrido histórico que acabou por resultar determinante na case ausencia dunha tradición consolidada de militancia audiovisual desde a non ficción. Porén, e  a pesar de todos os obstáculos, o formato seguiu reinventándose desde a adversidade para conformar un contrarrelato…
Del doble al autor
Medios sociais e ensaio documental feminista
Un filme político, por favor
A alteridade, o paso pola experiencia, ese roer na mazá sen necesitar a tentación da serpe; o corpo, a autorreferencia; os espazos invisíbeis ¿a familia por dentro?, os roles ben á vista. O documental como inscrición-verdade. E a viaxe: o próximo que colle a distancia xusta para retornar transformado en…
Documentalismo contemporáneo: da inocencia á lucidez
Documental y nación.com
Políticas públicas e identidad: Québec-Canadá.
Un novo modo de inscribir o real no documental, o dispositivo —o grande angular— como parte da expresión e das relacións entre a obra e o espectador converten a Les Raquetteurs (1958, de Michel Brault/Gilles Groulx), nun botón en mostra da procura do directo antes do directo. A rúa, o…
© 2019 Estudos Audiovisuais